Σαν να μην πέρασε μια μέρα...

Μετά το 1974 και το 1978 η Ολλανδία καταφέρνει το 2010 να βρεθεί εκ νέου σε τελικό με σκοπό να σπάσει το κακό σερί που την κυνηγάει, καθώς...

Μετά το 1974 και το 1978 η Ολλανδία καταφέρνει το 2010 να βρεθεί εκ νέου σε τελικό με σκοπό να σπάσει το κακό σερί που την κυνηγάει, καθώς σε 2 τελικούς έχει φύγει με το κεφάλι σκυμμένο.

Μάλιστα η παρέα του Ρόμπεν και του Σνάιντερ κατάφεραν να κάνουν κάτι που δεν μπόρεσε να το πραγματοποιήσει ούτε η αντίστοιχη (παρέα) του Γιόχαν Κρόιφ, δηλαδή να σημειώσουν έξι νίκες συνεχόμενες φτάνοντάς στο τελικό.

Όμως για να φτάσουν εκεί η «οράνιε», κατάφεραν να ξεπεράσουν το εμπόδιο της Ουρουγουάης την οποία την κέρδισαν με 3-2. Πιο συγκεκριμένα η Ολλανδία άρχισε να «ξυπνάει» από το δεύτερο ημίχρονο όταν πέρασε στον αγωνιστικό χώρο ο Φαν ντε φαρ, ο οποίος βοήθησε πολύ στην απελευθέρωση του Σνάιντερ, καθώς στο πρώτο μέρος ήταν εξουδετερωμένος από την συμπαγής άμυνα των Ουρουγουανών.

Έτσι λοιπόν ο Σνάιντερ για ένα ακόμα παιχνίδι στα γήπεδα της Νοτίου Αφρικής πήρε την... πατρίδα του από το χέρι και την έστειλε στον τελικό της 11ης Ιουλίου (Κυριακή), όπου θα προσπαθήσει να προσθέσει το πρώτο αστεράκι στην μπλούζα της μετά από δυο αποτυχημένες προσπάθειες.

Επίσης αξίζει να σημειώσουμε ότι σε περίπτωση που στον τελικό θα περάσει η Γερμανία (αντιμετωπίζει σήμερα την Ισπανία), τότε θα έχουμε «επανάληψη» του τελικού του 1974 εκεί, όπου τα «πάντσερ» νίκησαν με 2-1.

Τέλος, δεν πρέπει να παραλείψουμε, πως πέρασαν 52 ολόκληρα χρόνια, ώστε οι Ευρωπαϊκές ομάδες να κατακτήσουν τίτλο εκτός Ευρώπης παίρνοντας το αίμα τους πίσω από την Βραζιλία, όπου έγινε η πρώτη ομάδα η οποία δεν ανήκει στην γηραιά Ήπειρο και πήρε το Μουντιάλ στην Σουηδία το 58'.

Επιμέλεια: Τάσος Πασόγλου