Ελλάδα-Λετονία: 1-0 Τα αντανακλαστικά του Σάντος επιστέγασμα μίας καθαρής νίκης...
 |
Η διάταξη των δύο ομάδων |
4-3-3 με Τζιόλη σε περίοπτη θέση
Ο Σάντος αποχωρίστηκε – οριστικά – τον ρόμβο αφού οι παίκτες μας έδειξαν να μην τον αφομοιώνουν με επιτυχία. Τα συγκεκριμένα αγωνιστικά χαρακτηριστικά των παικτών της εθνικής μας, οι αρκετές απουσίες αλλά κι η επιτακτική ανάγκη για την νίκη δεν άφησαν πολλές επιλογές στο Σάντος που επέλεξε ένα 4-3-3 με τους Τζιόλη-Καραγκούνη-Κατσουράνη στα χαφ, τους Νίνη-Σαμαρά στα «φτερά» με τον Μήτρογλου στην κορυφή της επίθεσης.
Σε αυτό το σύστημα – ειδικότερα το πρώτο ημίχρονο – ο Τζιόλης είχε, ξεκάθαρα, τον πιο πολυσύνθετο αγωνιστικό ρόλο. Ο παίκτης της Σιένα επωμίστηκε τον ρόλο της πρώτης πάσας, αποτέλεσε τον συνδετικό κρίκο άμυνας και επίθεσης, ανέλαβε σχεδόν μόνος του το ανασταλτικό κομμάτι στο χώρο του κέντρου ενώ αποτέλεσε κύριο άξονα τροφοδότησης των πλάγιων επιθετικών μας – κυρίως του Σαμαρά – με βαθιές, διαγώνιες μπαλιές. Είναι γεγονός ότι ο «Ιταλός» τα κατάφερε θαυμάσια σε όλους τους ρόλους που του ανατέθηκαν από τον Σάντος έστω κι αν η δυναμική του αντιπάλου τον ευνοούσε (απουσία πίεσης, και οπισθοχωρημένοι αντίπαλοι χαφ).
4-3-3 για την Ελλάδα με 3 κεντρικά χαφ (μπλε) και 3 επιθετικούς (κίτρινο) στην ευθεία. Ο Νίνης σχεδόν πάντα ανάμεσα στα δύο στόπερ ενώ ο Σαμαράς κοντά στην γραμμή.
Σχόλιο: Είναι η δεύτερη συνεχόμενη πολύ καλή εμφάνιση του Τζιόλη με τον Σάντος να δείχνει πως έχει τον τρόπο να τον μετατρέψει σε ένα πολύτιμο στέλεχος της εθνικής μας. Ο τραυματισμός του είναι μεγάλο πλήγμα.
Το πλάνο της Λετονίας
Οι φιλοξενούμενοι είχαν ξεκάθαρο και πολύ ενδιαφέρον αγωνιστικό πλάνο. Ο προπονητής της Λετονίας επέλεξε ένα 4-4-2 με τους δύο επιθετικούς του στην ευθεία, την αμυντική του γραμμή αρκετά ψηλά, αλλά την ζώνη των χαφ χαμηλά και πάρα πολύ κοντά στην αμυντική γραμμή. Αυτό είχε σαφέστατο στόχο την αποδιοργάνωση της επιθετικής πρωτοβουλίας της Ελλάδας και την αμυντική συνοχή της ομάδας του. Η παρουσία των όχι γρήγορων Μήτρογλου-Νίνη-Σαμαρά επέτρεψε στον αντίπαλο κόουτς να ανεβάσει την αμυντική του τετράδα ψηλά και να επιχειρήσει τα παραπάνω. Το πλάνο αυτό ακολουθήθηκε σχεδόν σε όλη την διάρκεια του αγώνα και προβλημάτισε αρκετά την εθνική μας στο 1ο ημίχρονο όπου δεν μπορούσαμε να απειλήσουμε με ορθολογικό τρόπο την εστία του Βάνινς.
Το αγωνιστικό πλάνο της Λετονίας: Την ψηλά τοποθετημένη αμυντική γραμμή της ομάδας διαδέχεται -πολύ κοντά - η ζώνη της τετράδας των χαφ
Στην επίθεση τα πράγματα δεν ήταν τόσο εύκολα για τους Λετονούς αφού το επιθετικό δίδυμο ήταν αρκετά απομονωμένο από τις υπόλοιπες γραμμές. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τις πολλές μακρινές μπαλιές στους πλάγιους χώρους που δημιουργούσαν οι συχνές προωθήσεις των Eλλήνων μπακ (κυρίως του Τοροσίδη). Βερπακόφσκις και Ρούντνεβς διατηρήθηκαν κοντά και προσπάθησαν να συνεργαστούν, αλλά δεν βρήκαν ποτέ την κατάλληλη τροφοδότηση. Ιδιαίτερη προσπάθεια ανάπτυξης επιχειρήθηκε από τα αριστερά με τον αρκετά τεχνίτη Ρούμπινς που ήταν όμως σχετικά «λίγος» για τους Τοροσίδη, Τζιόλη και Παπασταθόπουλο που έπεσαν πολλές φορές πάνω του.
Οι εντολές του Σάντος άλλαξαν τα δεδομένα
Το δεύτερο ημίχρονο συνεχίστηκε στο ίδιο μοτίβο: την εθνική μας να έχει την κατοχή της μπάλας (70-30 στο 1ο ημίχρονο) και να προσπαθεί να παίξει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας. Ο Σάντος αποφάσισε να ανακατέψει την τράπουλα γνωρίζοντας – όπως παραδέχθηκε και ο Τοροσίδης – ότι σε αυτό το επίπεδο η πρωτοβουλία των κινήσεων από μόνη της δεν εγγυάται την νίκη.
Ο Πορτογάλος ανέβασε τον Κατσουράνη σε ρόλο επιτελικού μέσου, έβαλε τον Νίνη σε ρόλο δεύτερου επιθετικού, τράβηξε τον Σαμαρά ξεκάθαρα στο πλάι και έδωσε εντολή στον εξαιρετικό Τοροσίδη να πάρει πολλά μέτρα στο γήπεδο: στην ουσία έπαιζε ως δεξιός ακραίος επιθετικός. Την ίδια συνταγή είχε χρησιμοποιήσει, εν μέρει, και στο παιχνίδι με την Γεωργία. Ο Καραγκούνης ανέλαβε να κουβαλήσει την μπάλα ενώ ο Τζαβέλλας έπαιζε αρκετά ως 3ο στόπερ.
Οι «πινελιές» του Σάντος είχαν άμεσα αποτελέσματα, αφού η περιοχή μας γέμισε, ο Μήτρογλου βρήκε συμπαραστάτες μέσα στο …ζωγραφιστό, ο Νίνης άνοιξε τους διαδρόμους για τις επελάσεις του Τοροσίδη ενώ ο Κατσουράνης (σε αλά Τεν Κάτε ρόλο) αποτέλεσε το στήριγμα για επιπλέον πάσες μέσα στην περιοχή. Ακριβώς έτσι μπήκε και το μοναδικό τέρμα της αναμέτρησης με τον Μήτρογλου να μαζεύει τους αμυντικούς στην περιοχή και τον Τοροσίδη στην επέλαση να βρίσκει στήριγμα τον Κατσουράνη ως επιπλέον παίκτη στην περιοχή των Λετονών.
Οι εντολές του Σάντος στο 2ο ημίχρονο: Ο Τοροσίδης (ροζ) σε θέση δεξιού ακραίου επιθετικού ενώ ο Κατσουράνης (πράσινο) παίρνει μέτρα προς την εστία των Λετονών σε θέση επιτελικού μέσου, την ώρα που ο Νίνης συγκλίνει σε θέση 2ου φορ
Σχόλιο: Είναι ξεκάθαρο ότι οι προωθήσεις του Τοροσίδη αποτελούν μέρος του επιθετικού πλάνου του Πορτογάλου κόουτς αφού και στα 3 παιχνίδια της εθνικής μας δεν έχει επιχειρηθεί κάτι σχετικό από την αριστερή πλευρά της επίθεσης όπου και δεσπόζει η παρουσία του Σαμαρά - αρέσκεται να κινείται με την μπάλα στα πόδια χωρίς να κάνει κινήσεις για άνοιγμα διαδρόμων στο αριστερό μπακ.
Μετά το γκολ τα πράγματα έγιναν απλά τόσο στο καθαρά αγωνιστικό επίπεδο όσο και στο τεχνικό. Η εθνική μας συνέχισε την πίεση με τον Τοροσίδη να οπισθοχωρεί λίγα μέτρα πιο πίσω και τον Τζιόλη να μετατρέπεται από δημιουργό σε… κυματοθραύστη κάνοντας «έξυπνα» φάουλ στον χώρο του κέντρου. Οι Λετονοί προσπάθησαν να αναπτύξουν επιθετικότητα αλλά ήταν ολοφάνερο ότι δεν είχαν κάποιο ρεαλιστικό plan B στο μυαλό τους.
Συμπέρασμα
Η Ελλάδα πήρε δίκαια μία σημαντική νίκη απέναντι σε έναν αντίπαλο που δεν είχε την δυνατότητα να την προβληματίσει ιδιαίτερα. Το τελικό 1-0 αδικεί την προσπάθεια των διεθνών μας που κυριάρχησαν στον αγωνιστικό χώρο, αν και είχαν κάποια μικροπροβλήματα στο τελείωμα των φάσεων. Η μεθοδικότητα του Σάντος αρχίζει να κάνει την εμφάνιση της με την ομάδα να επιδεικνύει ξεκάθαρο αγωνιστικό πλάνο στο χορτάρι με παίκτες που γνωρίζουν τους ρόλους τους στο παιχνίδι.
Overlap
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια