Σήμερα 25 Μαρτίου 2011, ημέρα της εθνεγερσίας των Ελλήνων ο Πολυχρόνης Βεζυρίδης δίνει μια συνέντευξη, ή καλύτερα θα έλεγα μια εξομολόγηση...
Σήμερα 25 Μαρτίου 2011, ημέρα της εθνεγερσίας των Ελλήνων ο Πολυχρόνης Βεζυρίδης δίνει μια συνέντευξη, ή καλύτερα θα έλεγα μια εξομολόγηση καρδιάς, για τη Ζωή του, την ποδοσφαιρική του νοοτροπία, την Ποντιακή-αυθόρμητη φιλοσοφία του, για τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα μέχρι τον Ο.Φ.Η που έγινε πια κομμάτι της ύπαρξης του, όπως παραδέχεται ο ίδιος.
Πολυχρονη έχεις κάνει πολλά <<ταξίδια>> στη Ζωή σου, μίλησε μας για τους σταθμούς αυτούς. Ο πρώτος σταθμός στη Ζωή μου ήταν η γέννηση μου στη Γερμανία, όπου η οικογένεια μου έψαξε για μια καλύτερη Ζωή, αναπόφευκτα και εγώ εκεί ξεκίνησα τα πρώτα μου ποδοσφαιρικά βήματα, στην Solingen αρχικά και μετέπειτα σε Κoln και Glandbach έως ότου πήρα την απόφαση να έρθω στη Ελλάδα, στην ομάδα της Δόξας Δράμας όπου έχω και οικογενειακές ρίζες. Ποδοσφαιρικούς σταθμούς στην Ζωή μου είχα και άλλους αλλά αυτό που ζω στον .Ο.Φ.Η είναι για μένα πολύ σημαντικό και μου δίνει χαρά και περηφάνια. Η οικογένεια που έχω δημιουργήσει με την γυναίκα μου τη Ξένια και τα 2 μου παιδιά με έχουν ολοκληρώσει σαν άνθρωπο και μου δίνουν τη δύναμη να συνεχίσω να βάζω στόχους στην Ζωή μου και μετά το ποδόσφαιρο.
Ήρθες λοιπόν στην Ελλάδα και στη Δόξα και απ΄οτι γνωρίζω είσαι ο μοναδικός εν ενεργεία ποδοσφαιριστής από εκείνη την ομάδα, μετάνιωσες ποτέ για αυτήν την απόφαση να εγκαταλείψεις μια ποδοσφαιρικά προηγμενη χωρα και να ερθεις σεενα αβέβαιο μέλλον; Και ναι και οχι, τα πράγματα εκεί για εμένα θεωρητικά ήταν καλύτερα, οι προοπτικές σίγουρα ήταν μεγαλύτερες στη Γερμανία και δεν κρύβω πως είχα και πρόταση από την ποδοσφαιρική ομοσπονδία να παίξω στην εθνική ομάδα των νέων, ώμος εγώ ήθελα να συνδυάσω το ποδόσφαιρο με την πατρίδα μου την πραγματική, και ακόμα και αν έχω πικραθεί με όσα συνάντησα και συναντώ ακόμα κρατάω μόνο τα θετικά και συνεχίζω να έχω στόχους και να αγωνιζομε για αυτούς. Αν ημουν μάντης και γνώριζα για την σαπίλα πουυπάρχει ισως να μην ερχόμουν αλλά η αγάπη μου για τις ρίζες μου είναι μεγάλη. Η οικογένειά μου και περισσότερο ο πατέρας, που παρά τις δυσκολίες που περνάγαμε στη ξενιτιά, με στήριξε στις επιλογές μου, μεταδίδοντας μου την φιλοσοφία να είμαι αξιοπρεπής και αληθινός με έχει βοηθήσει στο να είμαι αυτός που είμαι. Είσαι συναισθηματικός άνθρωπος αντιλαμβάνομαι, το ποδόσφαιρο έχει συναίσθημα δηλαδή; Σου ειπα και πριν ότι σταθμός στη ζωή μου ήταν η απόφαση να έρθω στην Ελλάδα, ο γάμος μου και η γέννηση των παιδιών, όμως ο Ο.Φ.Η πραγματικά με έχει σημαδέψει προσωπικά, έχει μια ιστορία πολλά καντάρια, ενα κόσμο φανταστικό και απίστευτο που με πωρώνει και μου δίνει δύναμη σεκαθε αγώνα όπου και αν παίζουμε, και όνειρό μου είναι να κλείσει αλλά ισως και να συνεχιστεί με την άνοδο. Θα ήθελα να είμαι στον Ο.Φ.Η και στην Super Leage, όπου τα δεδομένα είναι διαφορετικά, (ελπίζω να είναι) και να προσφέρω στην ομάδα, διαφορετικά για συναισθηματικούς λόγους θα ήθελα να κλείσω την καριέρα μου στην Δόξα Δράμας, αλλά καθε περίπτωση δεν έχει να κάνει μόνο με τα δικά μου θέλω!!!
Κάτι άλλο να μας πεις, και ελπίζω να μη με παρεξηγήσεις. Έχεις δεχτεί κάποιο γκολ που σου <<άρεσε>;
Λοιπόν, αν περάσει η μπάλα από εμένα είναι γκολ, και γκολάρα να είναι δεν γουστάρεις και εμένα μετά με πιάνουν σκέψεις για πολλές ώρες μετά το παιχνίδι, αν θα μπορούσα να κάνω το κάτι παραπάνω, ψάχνω πάντα την ευθύνη ακόμα και ας καταλαβαίνω πως δεν υπαρχει, πάντως είχα δεχτεί ενα στο 93'΄σε ενα αγωναστη Κέρκυρα, από τον Τριανταφύλλου που ήθελα να του πω: Μπράβο ρε μάγγα, σε συγχαίρω! Στους ποδοσφαιριστές που είναι νέοι και ξεκινάνε τώρα το ποδόσφαιρο τι θα έλεγες;
Θα τους έλεγα πως πέρα από το ταλέντο-που κάποιες φορές δεν είναι το βασικό- χρειάζεται ψυχή δυνατή, πολλή δουλειά, συγκέντρωση στον στόχο που έχουν, να ακούνε τους προπονητές τους, αλλά πάνω από όλα να αγαπάνε το ποδόσφαιρο και να μη παίρνουν τα μυαλά τους αέρα από εξωγενείς παράγοντες, ούτε από τα δις της Ρεάλκαι της Μπαρτσελόνα, αλλά να γνωρίζουν πως το παιχνίδι που επέλεξαν χρειαζετε στερήσεις και αγνό μυαλό. Στον Ο.Φ.Η υπάρχουν παιδιά που παλεύουν καθημερινά, με ταλέντο και αγάπη για την ομάδα και αυτό είναι το σημαντικό. Αυτό που με ενοχλεί πάρα πολύ είναι η κοσμοσυρροή ξένων ποδοσφαιριστών στην Ελλάδα, αμφιβόλου αξίας και σίγουρα οχι καλύτερους από νέα δικά μας παιδιά, παλιότερα οι ομάδες είχαν 3-4 ξένους που έκαναν τη διαφορά, ποιος μπορεί να ξεχάσει τους ξένους παίκτες του Ο.Φ.Η; Τώρα το καθε λαμόγιο επαγγελματίας παράγοντας, φέρνει σε ομάδες την σαβούρα της Βραζιλίας και Αργεντινής για να ικανοποιήσει τους ζαλισμένους από τις εφημερίδες οπαδούς, αφήνοντας στο περιθώριο Ελληνόπουλα με μεγάλα προσόντα, με στεναχωρεί αυτό και πρέπει να μπει επιτέλους όριο.
Τελικά έχει η Ελλάδα σχολή ποδοσφαίρου; και παίρνω αφορμή από το 2004 και μετά που υποτίθεται πως κάτι πήγε να δημιουργηθεί.
ΌΧΙ!!! Σχολή ποδοσφαίρου όπως υπαρχει σε άλλες χώρες δεν μπορώ να το πω, και ενοώ σχολή δουλεμένη με κώδικες ποδοσφαιρικούς, η μόνη σχολή αν μπορώ να την πω σχολή, είναι ο χαραχτήρας του Ελληνα, το πάθος, η αλύγιστη ψυχή, ναι έχει και προσόντα αλλά ακόμα και το το κατόρθωμα του 2004 ξεκίνησε και τελείωσε με αυτά τα δυο χαρακτηριστικά, και τα δύο καταγεγραμμένα μέσα στο D.N.Α του Ελληνα.
D.N.A του Ελληνα και Δ.Ν.Τ. Έχει επηρεάσει το ποδόσφαιρο η οικονομική κρίση; Οικονομικό πρόβλημα πάντα υπήρχε στο ποδόσφαιρο μας όσο αφορά τον ποδοσφαιριστή που γουστάρει αυτό που κάνει και δεν μιλάς για περιπτώσεις αθλητών που πήραν πολλά χρήματα χωρίς αυτό να σημαίνει πως οι περισσότεροι δεν τα άξιζαν. Το μεγάλο κακό το δημιουργούν πάντα οι επαγγελματίες παράγοντες του ποδοσφαίρου σε καθε τομέα του που παραγκωνίζουν την ουσία, και το μόνο που καταφέρνουν είναι να καταστρέφουν ομάδες και όνειρα των φιλάθλων, να αφήνουν χρέη σε ποδοσφαιριστές, αδιαφορώντας για τις ανάγκες τους, εκμετάλλευση και μιζέρια που ξεκινάει από πριν έρθω στην Ελλάδα, και απλώνετε από το campions leage μέχρι τα τοπικά πρωταθλήματα της Κρήτης. Άπλα, η οικονομική κρίση που υπαρχειτους δίνει την ευκαιρία για περισσότερη εκμεταλευση χιλιάδων-πραγματικά- ποδοσφαιριστών και οχι μόνο και αυτό συμβαίνει οχι μόνο στο ποδόσφαιρο αλλά και σε όλη την κοινωνία.
Με αυτά που λες θυμήθηκα πως σαν σήμερα το 1980,για στημένα παιχνίδια υποβιβάστηκαν η Lazio καιMilan, επίσης 4 ποδοσφαιριστές οδηγήθηκαν φυλακή μαζί με παράγοντες, στην Ελλάδα γιατί όλα είναι διαφορετικά σε τέτοιες παρόμοιες υποθέσεις;
Είπα πριν τα προσόντα που έχουμε σαν λαός, αλλά τα αρνητικά μας δεν είναι και λίγα από την αρχή του Ελληνικού έθνους, όσο αφορά τώρα κάποιοι γνωστοί άγνωστοι παράγοντες, πάντα οι ίδιοι πρωταγωνιστές, εδώ τα σκάνδαλα ξεχνιούνται και η βρωμιά επιπλέει. Η λύση για τα ποδοσφαιρικά θέματα ελπίζω και πιστεύω να τη δώσει η U.E.F.A και να ξεβρακώσει τα λαμογια επιτέλους, και είναι η λύση στη βια που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια να μεγαλώνει. Αυτό το βλέπουμε παντού και οχι μόνο στο ποδόσφαιρο, δες τι γίνετε στην Ιαπωνία, στην Λιβύη, και αλλού, καταστροφή και θάνατος μόνο για το συμφέρον και τα γούστα παγκοσμίων παραγόντων, πόνος παντού, και ο αθλητισμός όσο και αν προσπαθεί να δώσει χαρά και να κατευνάσει τη βια, δεν καταφέρνει κάτι γιατί και εκεί υπάρχει η λαμογιά και πάντα με την ανοχή της πολιτικής εξουσίας, αν υπαρχει!!! Νοιώθω μια πίκρα από έναν άνθρωπο που αγαπάει πέρα από το ποδόσφαιρο, την πατρίδα του, και ισως να μην είσαι και ο μοναδικός. Πες μου Πολυχρονη, δενυπαρχει κάτι η κάποιος που να μας βγάλει από το σκοτεινό τούνελ, που όλα τα παραδείγματα, δείχνουν πως βρισκόμαστε; Δεν βλέπω να υπαρχει κάποιος που να αντιπροσωπεύει την περηφάνια των Ελλήνων- και λυπάμαι που το λέω μια μέρα σαν τηνσημερινή- δεν υπαρχει ένας επαναστάτης, γιατί ναι το πιστεύω, χρειαζετε μια επανάσταση, και το μόνο που φως που βλέπω είναι η μαγκιά του λαού που αυτος θα τη κάνει. Εσύ είσαι επαναστάτης;
Aυτό που ξέρω είναι πως θέλω να βαδίζω στη ζωή μου με τιμιότητα, να είμαι δίκαιος, μπροστάρης και αγωνιστής, αυτό το κανω πράξη στην οικογένειά μου, μα και στο ποδόσφαιρο.
Ο λαός του .Ο.Φ.Η σε αγαπάει, τι αναγνώρισε σε εσένα και συμβαίνει αυτό;
Σε όποια ομάδα και αν έπαιξα ο κόσμος εκτιμούσε την αγωνιστικότητά μου, αλλά το έκανα για εμένα, στον Ο.Φ.Η συμβαίνει κάτι διαφορετικό όμως, έχω δεθεί συναισθηματικά με την ομάδα, ο κοσμοςτου με τρελαίνει και με πωρώνει, θέλω μονο να του δίνω χαρά, και αν ακούγετε ρομαντικό στο λέω μέσα από τη καρδιά μου ότι είναι λόγια καρδιάς, και να ξέρεις μου αρέσει αυτή η σχέση, ο Ο.Φ.Η έχει ενα κόσμο φανταστικό, περήφανο, και να σου πω και κάτι άλλο, όταν έπιασα το πέναλτι με τον Π ανθρακικό, ένιωσα κάτι ασύλληπτο όταν τον έκανα να γουστάρει και να τρελαθεί μαζί με όλη την ομάδα, εκείνο το βράδυ δεν κοιμήθηκα. Θέλω και άλλα μαζί του να ζήσω!!! Θα το μαρτυρήσω αν και είναι κουβέντα << επί προσωπικού >>, να βάλω ενα γκολ και να γίνει χαμός >>. Σε λίγες ώρες ο Ο.Φ.Η παίζει με τον Παναιτωλικό ενα σημαντικό παιχνίδι που θα κρίνει ακόμα και την άνοδο χωρίς τα μπαράζ. Ο κοσμος τι να περιμένει;
Εγώ, αλλά όλη η ομάδα περιμένει το κόσμο να γεμίσει το γήπεδό και να κάνει την Ελλάδα να παραμιλάει, αν και γνωρίζω πως αυτό θα γίνει σίγουρα, εγώ καλώ και αυτούς που αμφιβάλουν να έρθουν να ζήσουν μοναδικές στιγμές, και να είναι σίγουροι πως θα δώσουμε όλη μας τη δύναμη για τη νίκη που θα μας δώσει την ευκαιρία στους υπόλοιπους αγώνες να παλέψουμε για την άμεση άνοδο της ομάδας. Θέλουμε τον κόσμο κοντά και στη συνέχεια, μια γροθιά, αφήνοντας στην άκρη καθε πρόβλημα, για το στόχο μας. Αν σου ζήταγα να μου γράψεις σε ενα τοίχο κάτι για εσένα, την φιλοσοφία σου, αυτό που θα έλεγες στα παιδιά σου μέσα από τα βιώματα σου, σε όλους μας.
Να είμαι καθαρός. τίμιος και δίκαιος, να αγωνιζομε για τους στόχους μου και πάντα να βάζω και άλλους, να αντιδρώ σε όσους πάνε να με βάλουν σε καλούπια, να λέω τη γνώμη μου χωρίς να φοβάμαι!
Παναγιώτης Σ. Omerta.
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια