Το χθεσινό αποτέλεσμα της Εθνικής μας ομάδας δίνει, αν μη τι άλλο, ένα ισχυρό αβαντάζ για την πρόκριση στα τελικά του Μουντιάλ. Πέρα από α...
Πέρα από αυτό όμως, το απολύτως προφανές, δίνει απαντήσεις σε όλους αυτούς που τόσο καιρό την κριτίκαραν για τον τρόπο που παίζει, σ' αυτούς που εύχονταν να μην πάει Βραζιλία, σε όσους προεξοφλούσαν ότι δεν έχει τύχη απέναντι στους Ρουμάνους.
Η Εθνική την τελευταία δεκαετία, από τα προκριματικά του Euro της Πορτογαλίας και μετά, έχει αποδείξει ένα πράγμα : Ότι είναι γεννημένη για τα δύσκολα. Δεν είναι μόνο το 3-1 που προσφέρει ένα μαξιλαράκι ασφαλείας για το μεθαυριανό ματς στο Βουκουρέστι, είναι ο τρόπος με τον οποίον ήρθε. Με ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο.
Αν εξαιρέσουμε το γκολ της ισοφάρισης των Ρουμάνων και την αμυντική αδράνεια, η Εθνική χθες ήξερε τόσο να αμυνθεί όσο και να επιτεθεί. Η διαχείριση του παιχνιδιού από τον Σάντος και τους διεθνείς ήταν ιδανική. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και μετά το 3-1, η Εθνική μας έψαχνε και άλλα γκολ, αντί να κλειστεί πίσω και να διαφυλάξει το προβάδισμα. Διότι έβλεπε ότι μπορούσε να "τελειώσει" τους Ρουμάνους από χθες. Αυτούς που μας θεωρούσαν εύκολους αντιπάλους. Ήταν τόσο καλή η εμφάνιση της Εθνικής που οι παίκτες με το σφύριγμα της λήξης είχαν ανάμεικτα συναισθήματα.
Από τη μία χαρά και ικανοποίηση και από την άλλη ένα μικρό παράπονο, γνωρίζοντας ότι η πρόκριση μπορούσε να είχε κριθεί από τον πρώτο ματς. Συμφωνώ, δεν ήρθε ακόμα η πρόκριση. Απομένει μια ακόμα μάχη στο Βουκουρέστι την Τρίτη το βράδυ. Αλλά δεν ανησυχώ γιατί αυτό το ξέρουν πολύ καλά οι διεθνείς μας αν κρίνω από τις δηλώσεις τους μετά τον αγώνα. Κι αν μπουν με το ίδιο πάθος και την ίδια θέληση στον αγωνιστικό χώρο, το εισιτήριο για την Βραζιλία δεν χάνεται.
Επιμέλεια: Πάρης Χαβιάτσος
Δεν υπάρχουν σχόλια