Κοντά σε συμφωνία η ΕΠΟ με τον Ρανιέρι... το scorernews.gr σας παρουσιάζει τον Ιταλό προπονητή

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Ιταλός τεχνικός Κλαούντιο Ρανιέρι έχει πει το «ναι» στην πρόταση της ΕΠΟ και αν συμβεί αυτό, θα ανακοινωθεί μό...

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Ιταλός τεχνικός Κλαούντιο Ρανιέρι έχει πει το «ναι» στην πρόταση της ΕΠΟ και αν συμβεί αυτό, θα ανακοινωθεί μόλις πάρει τη τυπική έγκριση από το Δ.Σ. της Ομοσπονδίας. Οι ετήσιες απολαβές του θα ανέρχονται στις 800.000 ευρώ, συν μπόνους για πρόκριση στην τελική φάση του EURO 2016.
Μάλιστα ως βοηθός του φαίνεται να «προκρίνεται» ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος.

O Κλαούντιο Ρανιέρι γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου του 1951 στη Ρώμη. Έχει καθίσει στον πάγκο πολλών μεγάλων ομάδων του Ευρωπαικού ποδοσφαίρου (Νάπολι,Φιορεντίνα, Βαλένθια ,Ατλετικο Μαδρίτης, Τσέλσι, Πάρμα, Γιουβέντους,Ρόμα ενώ από τις 21 Σεπτεβρίου 2011 και στην Ιντερ).

Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα σαν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής της Ρομα έχοντας όμως μόνο 6 συμμετοχές σε 2 χρόνια ενώ πήγε δανεικός για ένα μήνα στην Siracussa. Καριέρα έκανε με τη φανέλα της Catanzaro (1974-1982) της Catania (1982-1984) και της Palermo σαν αμυντικός.

Ο ΚΛΑΟΥΝΤΙΟ ΡΑΝΙΕΡΙ ΣΑΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗΣ

Χρονιά
Ομάδα
Συμμετοχές
Γκολ
1973–1974
Roma
6
(0)
1974–1982
Catanzaro
225
(8)
1982–1984
Catania
92
(1)
1984–1986
Palermo
40
(0)


ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ ΩΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗΣ
Catania
Serie B
ΆΝΟΔΟΣ
1982-83
Palermo
Serie C1
ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ
1984-85


Το 1991 πήγε στη Napoli για 2 χρονιές και παρόλο που δεν κέρδισε κάποιο τίτλο τερμάτισε στην 4η θέση της πρώτης κατηγορίας και συνέχισε την καριέρα του στην Fiorentina το 1993. Εκεί πανηγύρισε την άνοδο στην Serie Α από την πρώτη μόλις σεζόν ενώ αργότερα κατέκτησε το Copa Italia και το Super Coppa Italiana το 1996.

Το 1997 βγήκε εκτός συνόρων και μετακόμισε στην Ισπανία για λογαριασμό της Valencia. Το 1999 οδήγησε την Βαλένθια στο Τσάμπιονς Λιγκ και στο Copa Del Rey. Θεωρήθηκε επιτυχημένος και έγινε ακόμα πιο γνωστός στον κόσμο για τα επιτεύγματά του. Εκείνη την περίοδο ο Ρανιέρι «έβγαλε» πολλούς νεαρούς παίχτες όπως οι Μεντιέτα, Ανγκούλο και Χαβιέ Φαρίνος γεγονός που τον έκανε ακόμα πιο αρεστό στον κόσμο.

Επόμενος σταθμός της καριέρας του, η Atletico Madrid. Εκεί όμως τα πράγματα δεν πήγαν πολύ καλά για τον ίδιο αλλά και για την ομάδα και παραιτήθηκε προτού τον απολύσουν (1999-2000)
Στις 18 Σεπτεμβρίου του 2000 βρήκε επαγγελματική στέγη στην Αγγλία και συγκεκριμένα στην Chelsea. Στην αρχή αντιμετώπιζε ένα πρόβλημα επικοινωνίας καθώς μιλούσε ελάχιστα αγγλικά. Για καλή του τύχη όμως υπήρχαν αρκετοί παίχτες στο ρόστερ που μιλούσαν Ιταλικά και Ισπανικά και τον βοηθούσαν στο να μεταφέρουν στους συμπαίκτες τους αυτά που τους έλεγε.
Την πρώτη του χρονιά δεν έκανε και τίποτα σπουδαίο ενώ τη δεύτερη ανέλαβε να χτίσει από την αρχή την ομάδα. Πήρε τους Lampard, Emmanuel Petit ,Boudewijn Zenden, Jesper Grønkjær και William Gallas ξοδεύοντας 30.000.000λίρες. Δέχτηκε πάντως έντονη κριτική για το γεγονός ότι πούλησε τον αγαπημένο της κερκίδας Dennis Wise καθώς και την αγωνιστική απόδοση της ομάδας μιας και δεν βελτιώθηκε σε σχέση με πέρσι και τερμάτισε στην 6η θέση. Έφτασε πάντως στον τελικό του FA Cup χάνοντας όμως 2-0 από την Άρσεναλ.

Τη σεζόν 2002-03 τα οικονομικά της ομάδας δεν ήταν καλά και ο Ρανιέρι έστρεψε την προσοχή του στα ταλέντα της εποχής εκείνης (John Terry, Robert Huth, Carlton Cole ) . Kατάφερε πάραυτα να βγάλει την ομάδα στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ.

Η επόμενη χρονιά είναι η χρονιά του Ρώσσου Μεγιστάνα, Ρόμαν Αμπράμοβιτς. Ο Ρανιέρι είχε στα χέρια του το δώρο των 120.000.000 του Ρώσου Μεγιστάνα και απέκτησε τους Damien Duff ,Wayne Bridge, Joe Cole, Glen Johnson, Juan Sebastián Verón, Hernán Crespo, Frenchman Claude Makélélé και τον Adrian Mutu.
Μετά από αυτήν την επένδυση κατάφερε την καλύτερη επίδοση τα τελυταία 49 χρόνια της Chelsea τερματίζοντας στην 2η θέση πίσω από την Arsenal και έβγαλε την ομάδα του στο Τσάμπιονς Λιγκ. Καλή πορεία πραγματοποίησε και στο UEFA Champions League φτάνοντας στα ημιτελικά αποκλείοντας προηγουμένως την Arsenal, χάνοντας όμως από την Monaco την ευκαιρία για πρόκριση στον τελικό.

Το 2004 έφυγε από την Chelsea αφήνοντας προίκα στον Mourinho τα αποκτήματα του αλλά και τη δουλειά που είχε κάνει αυτά τα χρόνια, ενώ το Σεπτέμβριο έβγαλε ένα βιβλίο με τίτλο Proud Man Walking .

Επιστροφή στην Valencia υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο το οποίο όμως δεν θα ολοκληρώσει ποτέ. Αν εξαιρέσουμε το UEFA Super Cup που κατέκτησε τα πράγματα δεν πήγαν καθόλου καλά μιας και είχε μεγάλα σερί στα οποία απουσίαζε η νίκη και στις 25 Φεβρουαρίου του 2005 απολύθηκε.

12 Φεβρουαρίου 2007 η ημέρα επιστροφής του στην πατρίδα του για λογαριασμό της Parma. Ανέλαβε την ομάδα στην 23η αγωνιστική του Πρωταθλήματος με μοναδικό στόχο τη σωτηρία της. Αν και έχασε στο πρώτο του παιχνίδι, η συνέχεια ήταν ενθαρρυντική και στο τέλος η ομάδα του σώθηκε. Στο τέλος της σεζόν αρκετές ήταν οι ομάδες που ενδιαφερόντουσαν για τον ίδιο όπως η Fulham,η Manchester city και η Palermo. Στις 16 Μαΐου 2007 ο William Hill τιμωρήθηκε για παράνομη στοιχηματική δραστηριότητα καθώς στοιχημάτισε στον Ρανιέρι ότι θα πάει στην Manchester City. Η Parma με τη σειρά της ενημέρωσε τον Ρανιέρι ότι δεν θα συνεχίσει να κάθεται στον πάγκο της ομάδας.


Τον Ιούλιο του 2007 αναλαμβάνει τα ηνία της Γιουβέντους η οποία μόλις είχε ανέβει από την δεύτερη κατηγορία μετά το σκάνδαλο με τους στημένους αγώνες. Πετυχημένη η πρώτη του χρονιά καθώς τερμάτισε στην 3η θέση. Η επόμενη χρονιά δεν ήταν και η καλύτερη καθώς είχε ξεσπάσει πόλεμος μεταξύ αυτού και του αντικαταστάτη του στην Chelsea, Zoze Mourinho ο οποίος ήταν προπονητής της Inter Milan. Έπειτα από 7 ματς χωρίς νίκη απολύθηκε ενώ η Inter είχε στεφθεί πρωταθλήτρια.

Το 2009 αναλαμβάνει την Roma. Αρκετά καλή αγωνιστική παρουσία της ομάδας του πετυχαίνοντας ένα αήττητο σερί 23 αγώνων το οποίο έσπασε τελικά ο Panathinaikos. Το Φεβρουάριο του 2011 παραιτείται.

Στις 21 Σεπτεμβρίου του 2011 αναλαμβάνει την Inter … και μένει να δούμε εάν θα βρει τον τρόπο να επαναφέρει την ομάδα στην κορυφή.

Η νέα σεζόν (2011-12) θα τον φέρει στον πάγκο της Ίντερ αλλά τα μη επιθυμητά αποτελέσματα δεν θα τον κρατήσουν για πολύ στο Μιλάνο. Στις 26 Μαρτίου του 2012 μετά την ήττα από την Γιουβέντους με 2-0 θα αποτελέσει παρελθόν. Ένα μήνα αργότερα θα πάρει την απόφαση να αφήσει για δεύτερη φορά στην προπονητική του καριέρα την χώρα του και θα συμφωνήσει για δύο χρόνια με την Μονακό, η οποία είχε υποβιβαστεί στην β΄ κατηγορία. Στην πρώτη του σεζόν θα την οδηγήσει στην άνοδο και την επόμενη στην δεύτερη θέση του Σαμπιονά, πίσω από την Παρί Σεν Ζερμέν.

ΟΙ ΟΜΑΔΕΣ ΤΟΥ ΣΑΝ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ
ΧΡΟΝΙΑ
ΟΜΑΔΑ
1987–1988

Campania Puteolana

1988–1991

Cagliari
1991–1993
Napoli

1993–1997

Fiorentina

1997–1999
Valencia
1999–2000
Atlético Madrid

2000–2004

Chelsea

2004–2005
Valencia
2007

Parma

2007–2009

Juventus
2009–2011
Roma
2011-

Inter



ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ ΩΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ
Caliari
Fiorentina
Valencia
Serie B-ΑΝΟΔΟΣ 1989-90
Serie B ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ 1993-94
Copa Del Rey 1999
Serie C1-ΑΝΟΔΟΣ 1988-89
Coppa Italia 1996
UEFA Intertoto Cup 1998
Coppa Italia Serie C 1989
Super Coppa Italiana 1996
UEFA Super Cup 2004